Stop aanpassen en pleasen en jezelf verliezen! 

Je aanpassen en pleasen en daarin jezelf verliezen!

Hoe wordt je weer trouw aan jezelf?

Tijdens een wandeling maakte ik deze foto van een boomkruiper. Zoals je ziet heeft dit vogeltje een prachtige schutskleur. Hij is schuw, blijft dicht tegen de boom en beweegt razendsnel. Het was best een uitdaging om hem te fotograferen — maar juist dat maakte het ook leuk.

Als wandelcoach denk ik vaak in beelden en metaforen. In de natuur zie ik regelmatig parallellen met de mensen die ik coach. Dat gaat vanzelf. Terwijl ik naar dit vogeltje keek, moest ik denken aan iets wat ik vaak tegenkom in mijn praktijk: pleasen.

Ik ontmoet regelmatig mensen die zó bezig zijn met wat anderen willen, dat ze zichzelf daarin verliezen. Ze passen zich voortdurend aan en raken daardoor het contact met hun eigen wensen kwijt. Vaak weten ze op een gegeven moment niet eens meer goed wat ze zelf willen. Dan begint er een zoektocht: wat wil ík eigenlijk?

Wat helpt om minder te pleasen?

Vaak laten ze zich tegenhouden door gedachten als: “iemand anders kan het vast beter” of “straks vinden ze mij niet meer aardig”. Als een soort vogeltje op hun schouder worden ze vergezeld van deze niet helpende gedachten.

Met behulp van de acceptance en commitment training kun je leren om wat meer afstand te nemen van niet helpende gedachten. Er wat losser van te komen zonder ertegen te vechten. Daar gaan we mee aan de slag. Dit werkt vaak goed als je ermee oefent en is iets wat je direct kunt gaan doen.

In coaching stel ik ook vragen als: wat vond je vroeger leuk om te doen? Waar kreeg je energie van? En ik moedig mensen aan om weer kleine stapjes te zetten richting zichzelf — om weer te kiezen voor wat zij belangrijk vinden. Dat vraagt ook iets anders: jezelf serieus nemen. Het ontwikkelen van loyaliteit naar jezelf, in plaats van alleen naar de ander.

Waar komt het aanpassen en pleasen vandaan?

Als kind ben je vaak gericht op je ouders. Je wilt dat ze trots op je zijn, dat ze je zien. Daarvoor pas je je aan, vaak zonder dat je het doorhebt. Als ik naar mezelf kijk, herken ik dat ook. Ik kan goed pleasen en me aanpassen. Als kind was dat ook logisch: mijn moeder had vijf kinderen en een bedrijf en moest alles alleen runnen. Voor haar was het fijn als ik mijn eigen gang ging en niet te veel vroeg. Dus ik deed wat er nodig was en paste me aan. Daar werd ik goed in.

Altijd rekening houden met de ander: Pleasen. Aanvoelen wat nodig is.

En ergens onderweg vergeten: wat wil ík eigenlijk? Vaak zijn het oude patronen die zich nog steeds herhalen.

Het aanpassen heeft mij ook wat gebracht: ik heb hierin mooie kwaliteiten ontwikkeld: anderen goed aanvoelen en flexibel zijn. Ik kan voel nog steeds goed stemmingen aan en werk met veel verschillende mensen waarin ik mij gemakkelijk aanpas. Dus ja er zit ook kwaliteit in.

Maar later kostte het me ook veel moeite om het aanpassen en pleasen weer af te leren en mijn eigen pad te gaan volgen: wat wil ík eigenlijk? Dat proces heeft me veel geleerd. Achteraf ben ik er dankbaar voor, maar het begint bij bewustwording. Zien hoe jij dat doet, hoe dat is ontstaan — en het ook accepteren: zo is het gegaan. En dan: nu kan ik het anders doen. Nu ben ik volwassen en mag ik mijn eigen pad kiezen.

Stoppen met aanpassen en je eigen pad volgen.

Juist door je opnieuw te verbinden met jezelf, kun je groeien en ontdekken wat bij je past. En het mooie is: als je dichter bij jezelf blijft, kun je uiteindelijk ook meer geven aan anderen. Omdat het klopt. Omdat het energie geeft.

Wat ik vaak zie, is dat mensen die meer van zichzelf laten zien, ook zichtbaarder worden in wie ze werkelijk zijn. Hun omgeving weet beter wat ze aan hen hebben. En ze hebben vaak meer te geven, juist omdat ze dichter bij zichzelf blijven. Het is een pad dat je op elke leeftijd kunt inslaan — en het levert vaak verrassend veel energie op.

Veel mensen die bij mij komen, zijn moe of gestrest. Maar als ze stappen zetten richting wat hen écht energie geeft, verandert er iets. Ze ontdekken wat bij hen past en gaan daar meer naar handelen. En vaak merken ze dat hun omgeving dat juist waardeert. Dat het aantrekkelijk is als iemand steeds meer zichzelf wordt. Het wordt een win-winsituatie.

Naar je lijf gaan en je emoties leren voelen

Maar eerst weer leren aansluiten bij jezelf — en dat kan lastig zijn als je dat lang niet hebt gedaan. Daarom begin ik vaak met lichaamsgerichte oefeningen. Terug in je lijf, terug naar jezelf. Dat kan confronterend zijn, want als je naar binnen gaat, kom je soms ook verdriet of onverwerkte emoties tegen.

Ik zie bijvoorbeeld regelmatig mensen die vinden dat ze niet boos mogen zijn. Die boosheid hebben ze jarenlang onderdrukt. En als ze dan weer gaan voelen, ontdekken ze dat er misschien wel boosheid zit — over hoe ze zich altijd hebben aangepast, of over omstandigheden waarin ze zijn opgegroeid of nog steeds leven.

Dat kan pijnlijk zijn, maar het is ook waardevol om daarbij stil te staan. Verdriet en verlies erkennen en doorvoelen helpt om het te verwerken en een plek te geven. Juist daardoor ontstaat er weer ruimte om verder te gaan.

Dat proces kan intens zijn, maar ik vind het heel mooi om mensen daarin te begeleiden. Vaak gaat het er niet eens om iets te ‘doen’, maar om er te zijn. Iemand de ruimte geven om te voelen, en te helpen om daarin mild te zijn voor zichzelf.

Je bent nu volwassen. Je kunt jezelf geven wat je vroeger misschien hebt gemist. Dat is iets wat je kunt leren — en wat je dichter bij jezelf brengt. Alles mag er zijn: je gevoelens, je emoties, ook wat je lastig vindt. Je hoeft het niet meer weg te stoppen.

Je mag het aankijken. En daarna kun je weer verder. Als alles er mag zijn, word je steeds meer jezelf. Als je steeds meer gaat doen wat bij jou past, krijg je ook steeds meer energie. Juist dat is aantrekkelijk: iemand die energiek is en zichzelf. Dat straal je uit naar je omgeving.

Stap voor stap weer kiezen voor jezelf. Weer loyaal worden aan jezelf en aan wat jij waardevol vindt. Daar kun je dan ook vol voor gaan want je weet waarom je het doet. Dan doe je het ook met je hart. Juist daarin zit de energie en kun je wat betekenen voor een ander.

Niet meer pleasen: De eerste stappen

De eerste stappen zijn altijd spannend en soms krijg je niet altijd de reactie waar jij op hoopt. Het kan zijn dat iemand het lastig vindt dat je je niet meer aanpast en wellicht daardoor vaker nee verkoopt. Vaak krijg ik juist terug dat het uiteindelijk allemaal waard was. Dat coachees zich gaandeweg veel daadkrachtiger en gelukkiger voelen. Dat geeft weer moed en energie om op de ingeslagen weg verder te gaan.

Ik gun je graag ook deze ervaring en als je wil, loop ik graag een stukje met je mee op deze weg!